Siedząca na kotach

Jak by tu zacząć? Otóż jestem dziś (i wczoraj, i jutro) na gościnnych występach u pewnych gościnnych kotów, pomyślałam sobie więc, że miło będzie, jeśli i one gościnnie wystąpią na zuzłowym blogasku. A przy okazji zrobię komuś niespodziankę. Mam nadzieję, że się ucieszysz, M, bo wiem, że tęsknisz.  

Kotów owych mamusia, a zarazem od jakiegoś czasu jedyna żywicielka, na parę dni wyjechała na gościnne występy do całkiem innego miasta, a przecież nie mogły zostać same, dziewczynki biedulinki. Ale do rzeczy.

Koty są trzy i mają na imię Ryba, Żaba i Mysz. No dobra, tak naprawdę to Rybka, Żabka i Myszka, ale chciałam, żebyście je na dzień dobry potraktowali poważnie, bo to poważne koty są. Zacznę może od Rybki, która jest najbardziej wyluzowana i pierwsza się ze mną zaprzyjaźniła. A właściwie nie tyle ze mną, co z moim wędkarskim krzesełkiem, które przywiozłam ze sobą jako tron roboczy (tak, mam takie zboczenie, że wożę się w gości z własnym krzesłem.)

I co, myślisz, że sobie tu usiądziesz? 

No nie rób mi tego, daj buzi.

Dobra, złaź, już się nasiedziałaś.

Kiedy Rybkę udało się wyprosić z krzesełka, poszła się troszeczkę obrazić…

…ale chyba nie za bardzo, bo w środku nocy wpełzła mi pod kołdrę, opełzła mnie dookoła, przepełzła po brzuchu po czym wypełzła na powietrze i – całkiem już obudzonej – namruczała w nos. Rano, po przebudzeniu, przywitał mnie taki oto widok przed samą twarzą J

Teraz trochę o Myszce. Myszka jest koteczką bardzo nieśmiałą i nie narzucającą się, być może z racji lekkiej niepełnosprawności – brak jej części tylnej łapki. Wiedząc, że uciekanie nie idzie jej zbyt szybko, woli się ewakuować zawczasu, dopóki się nie przekona z kim ma do czynienia. Lody przełamało – a jakże – krzesełko J 

Myszka prezentuje się na nim wyjątkowo atrakcyjnie 

z racji dopasowania kolorystycznego.

Na drugi ogień poszedł mój prywatny kocyk.

Myszka prezentuje się na nim wyjątkowo atrakcyjnie 

z racji interesującego kontrastu.

I tak już Myszce zostało, również w nocy, choć kocyk zaległ na mojej osobie. A tak w ogóle to zauważyliście, jak śliczna jest Myszka? Nie? No to jeszcze raz:

Myszka prezentuje się wyjątkowo atrakcyjnie 

na dowolnym tle.

And last, but not least – Żaba.

Ooo, z Żabą nie tak łatwo. Żaba ma swoje lata. Żaba swoje wie. Żaba nie da się przekupić byle krzesłem czy szmatą. Żaba ma swoją poduszkę na komodzie i co jej tam jakieś podejrzane meble. A to nowe podawadło do żarcia, które kręci się po domu, wcale nie jest takie fajne. Bez przerwy chodzi z aparatem i chwili spokoju nie daje. Permanentna inwigilacja.

Paparazzo!

Nawet jak siądę w pudełku, to za mną lezie i pstryka. I pstryka. I pstryka. I trzeba je porządnie osyczeć, żeby się odczepiło.

Ale wiecie co? Ja chyba rozpracowałam Żabę. To wcale nie tak, że jest niegościnna. Żaba się po prostu wstydzi. Czego? A tego, że będąc mocno nerwową kicią zlizała sobie całe futerko z tylnych nóg. Być może to świństwo z mojej strony, że to napiszę, ale wygląda z tą łysą rufą jakby była bez majtek. Mnie to nie robi, ale jej na pewno. To trochę jak z pijakiem z Małego Księcia. Dlaczego zlizujesz sobie futerko? Bo się wstydzę. Ale czego się wstydzisz? A tego, że mam zlizane futerko.

Pogodziłam się z tym, że Żaba nie będzie moją przyjaciółką od pierwszego wejrzenia, chociaż przyznam, że moja kociomamina próżność trochę na tym ucierpiała. Ale cóż, Żaba nie musi mi spać na głowie. Zresztą, może to i lepiej, bo to duża Żaba.

Dobra, to tyle o kotach, pozostało do przedstawienia jeszcze jedno zwierzątko, bardzo biedne, bo nie mieszka w domu, tylko w zamykanej części wspólnego z sąsiadami korytarza, pod stolikiem. I obstawiam, że wyrzucił je z domu właśnie któryś z tych sąsiadów. Ludzie jednak potrafią być bez serca. Zwierzątko – chyba piesek, bo w półmroku trudno mi ocenić – jest bardzo nieśmiały, pozwolił sobie zrobić tylko jedno marne zdjęcie, a i na nim nie pokazał pyszczka. Bo zapewniam, że ma pyszczek – udało mi się go podejrzeć, kiedy sądził, że nikt go nie widzi. Siada wtedy przy szybie i smętnie wygląda na klatkę schodową. Biedny piesku, nawet nie wiem, jak masz na imię!

Aa, M oczywiście to wie, i nikt lepiej od niej, ale niewtajemniczonym muszę wyjaśnić tytuł. Spytacie, co znaczy "siedząca na kotach"? A jak inaczej przetłumaczyć "catsitter"?