Wigilia u Zuzła

Niektórzy oglądają Wigilię u Mostowiaków, a u nas Wigilia u Zuzła. Nie żeby z jakąś pompą, raczej wręcz przeciwnie, ale że Zuzło dożyło kolejnych świąt pod naszym dachem, można je uznać za mały cud. Cudek powiedzmy.

Ostatnio z koleżanką G. (tą samą, która sugerowała, że Zuzło myje się do trumny) doszłyśmy do wniosku, że Zuzło być może już umarło, tylko nikt tego nie zauważył, a ono snuje się po domu, korzystając z naszego braku spostrzegawczości. Hmm, może dlatego reszta tak się Zuzła boi...?

Nie no, dobra, Halloween już było, a tu proszę, o, dowód życia, tyle że bez gazety z datą, to nie wiem, czy się liczy. Pstryknięte pół godziny temu.

Zuzło jak nowe, wczoraj dostało świeżą szprycę sterydów,

więc nawet trochę kojarzy, co się wokół dzieje. 

Żeby reszcie nie było przykro, też popstrykałam portrety, niech mają.

Wisiaczek testuje swój prezent -

nową podstawkę do grzania kota (z zegarkiem!)

Uma konsumuje wigilijną kolację.

Papuga nie robi nic szczególnego.

Po co komu bombki, kiedy ma się Pitkę? 

And last but not least - Fum,

jak zwykle nieszczęśliwy. Taki to już z niej miś. 

Mały konkurs - konia z rzędem temu, kto na dzisiejszych zdjęciach znajdzie mnie :)

Dobra, to ja idę jeszcze zrobić jakąś wigilię Hani, chociaż Hania jest już tak gruba, że na byle saszetkę kręci nosem. Oby się nie okazało, że wysypią się z niej małe haniątka. Trochę by to było nie w czas, ale pogoda wariuje (wczoraj widziałam nagietki) to może i koty w tym roku zapomniały przestrzegać kalendarzyka. Cóż, pożyjemy, zobaczymy  - a póki co wesołych świąt J